Kipkruiden!

Voordat ik vegetariër (en uiteindelijk veganist) werd, ben ik heel lang 'flexitariér' geweest. Zo noemde ik het toen nog niet, maar als ik voor mezelf kookte, was dat meestal (en het liefste) vegetarisch. At ik bij een ander, dan paste ik me meestal redelijk aan. Aanpassen was wat dat betreft wel mijn 'middle name'.

Moet!

Veel mensen hebben moeite met het woord moeten. Want stel je voor dat ze ook daadwerkelijk echt iets moeten. Daar moet je toch niet aan denken! Of juist wel?

Maar is moeten wel zo erg? Is moeten wel de donkere wolk waar zoveel mensen aan moeten denken bij het woord moeten? Of moeten we niet eens wat anders over moeten gaan denken?

Veel mensen denken bij het woord moeten aan een opgelegd iets van buiten af. Een verplichting waar je aan moet voldoen. Maar het woord moeten wordt volgens mij vaak niet zo bedoeld.

Dear World

Dear world,
I've been away for a little while
I needed some rest, to ease my mind
To find back what I've left behind

Lost myself again

Lost myself again

In the clutters of my thoughts
At the remnants of my life
With my feelings tightly tangled
Wrapped into my anxious mind

De kracht van kwetsbaarheid

Gisteren kwam ik op twitter deze video tegen. Een lieve vriendin van me had hem geplaatst. Ik zou het erg jammer vinden als deze via een lange lijst aan tweets ergens in de vergetelheid zou raken. Het verdient wel een iets prominenter plaatsje. Bij deze dus; op mijn blog.



Het is even zitten en luisteren, maar het is de moeite ook zeker waard!

Mijn valentijnsblogje

Deze liedjes heb ik een hele tijd geleden, tijdens een slapeloze nacht, al eens bij elkaar verzameld en op Hyves in een blogje gezet. Ik was de boodschap aan mezelf alweer een beetje vergeten. Zonde! Vandaar, juist nu op Valentijnsdag, de stofdoek er doorheen gehaald. En bij deze opnieuw geplaatst. Het laatste liedje (van Harrie Jekkers) heb ik er vandaag aan toegevoegd.

Liefde

Liefde. Wat is dat? Door mijn ervaringen kan ik haast beter vertellen wat het niet is, dan wat het wel is. Tenminste, als ik me beperk tot de relaties en vriendschappen die ik altijd heb gehad. Gelukkig geven een paar vriendschappen van de laatste anderhalf jaar meer hoop.

Boos

Ik was vanmiddag even heel erg boos op mijn ex. Dat is in de laatste jaren wel vaker gebeurd (ze is niet voor niets mijn ex), maar dit keer gaat ze over de rug van mijn zoontje en daarmee gaat ze voor mij toch echt een paar bruggen te ver.
.
Tijdens mijn vorige vakantie met Steffen waren we een paar keer bij vrienden met een nintendo. Steffen vond het prachtig om met zo'n ding te spelen. Binnen een paar tellen (en met wat korte instructies van de 'eigenaar') had hij door hoe het werkte.

Wandelingetje

Ingepakt als een Michelin mannetje liep ik door de sneeuw naar huis. Het was ijzig koud, dus ik had me extra goed tegen de kou gekleed. Ineens kwam er een vrouw op me af. Ze sprak me aan, maar ik verstond er niets van. “Wacht even” zei ik. Ik trok mijn handschoen uit, schoof mijn muts wat naar boven en haalde het oordopje van mijn ipod uit mijn oor. Dat was beter.

Ingrijpend

“Kijkt u maar naar het midden van de cirkel.”

Doodsbang was ik. En tot het uiterste gespannen. De chirurg kende ik goed en een gebrek aan vertrouwen in hem was het probleem niet. Toch was dit een verzoeking voor me.

Boven me hing een groot apparaat. Aan het apparaat hing een microscoop. Het enige wat ik van de microscoop kon zien, was een cirkel van kleine rode lampjes. In het midden van de cirkel scheen een fel wit licht. Wat zich buiten de cirkel van rode lampjes bevond kon ik niet meer zien.

Mijn hoofd was bedekt met een groen laken met een rond gat, ter grote van een twee-euromunt. Dit gat zat precies over mijn rechteroog. Met doorzichtig plakband, bevestigd aan de uiteinden van het gat, werden mijn wimpers aan de kant gehouden. In mijn oog zat een klemmetje om knipperen onmogelijk te maken.

Oud nieuws

Mike's gedachten dwaalden weer af. Hij moest denken aan Susan. Gisteravond had hij haar leren kennen. Ze hadden al een tijdje contact via een of andere datingsite. Na een aantal mailtjes over een weer, hadden ze afgesproken om wat te eten in een of ander Mexicaans restaurant. Het etentje was gezellig. Susan was een leuke meid. Maar het was al wel snel duidelijk dat het vriendschappelijk zou blijven. Er was duidelijk een gemeenschappelijke affectie, maar de echte vonk sloeg niet over.

Kamer

Kees opende de deur. De gang was slecht verlicht. Hij stapte naar binnen. De vloer was volledig bezaaid met jassen, helmen en laarzen. Kamer 2 moest hij hebben. Op de kamerdeuren stonden geen nummers. Tenminste; niet leesbaar. Aan het eind van de gang stond een deur op een kier. Kees baande zich naar deze deur en klopte aan.

"Huh? Euh... binneuh!"

Verschil van mening

Zou je overwegen om een relatie of vriendschap te beëindigen als je er achter zou komen dat de bewuste vriend of vriendin een tegenovergestelde mening had over het homo-huwelijk, abortus of euthanasie?

Kroeg

Van de week hoorde ik op de radio dat er onder Nederlandse mannen een enquete was gehouden. Nou gebeurt dat wel vaker. Een enquete onder een bepaalde bevolkingsgroep. Meestal over de meest lullige dingen. Over op welke partij je zou stemmen als er nu verkiezingen worden gehouden. Of over welke politicus je het meest vertrouwt. Maar deze enquete ging toch wel over iets zinnigers. Over met welke bekende Nederlandse vrouw je het liefste aan de bar zou hangen.

Een afspraak maken

"Goedemiddag!"
"Goedemiddag."
"Ik kom net bij dr. Zaal vandaan en ik moet een afspraak maken voor een kleine ingreep. Het staat hier wel op mijn status."
"OK! Even kijken... Kunt u op woensdag 15 juli om kwart voor drie?"
"Nee, dan kan ik niet, dan ben ik op vakantie."
"Oh, okee... andere data heb ik alleen op dit moment niet."
(Huh?)
"Wacht even hoor, even navragen..."

Herstel

Een tijdje geleden alweer schreef ik over Theo. Theo had zich op een ochtend ziek gemeld, omdat hij het niet zag zitten om die dag aan het werk te gaan. Op het moment dat hij zich ziek melde, baalde hij van zichzelf. Hij vond eigenlijk dat hij niet echt ziek was. Later op die dag kwam hij erachter dat er toch wel iets ernstigs aan de hand was. Theo bleek overspannen.

Foute boel

Theo werd langzaam wakker uit een verwarrende droom. Vaag kon hij zich nog een aantal beelden uit de droom herinneren. Iets wat hem tot voor kort nooit gebeurde. Theo had zich lang geleden erbij neer gelegd dat hij zijn dromen nooit kon onthouden. Hij was er altijd van overtuigd geweest dat hij nooit droomde. Totdat hij ergens gelezen had dat iedereen altijd droomt tijdens het slapen, maar dat veel mensen – net als hij – zich daar meestal maar weinig bewust van waren. Pas sinds een paar weken bleven er af en toe flarden van een droom hangen.